Gonartrose: diagnose, preventie en behandeling van de ziekte

Als u tijdens beweging een knarsend geluid in het kniegewricht hoort, is dit het eerste teken van gonartrose. Conservatieve methoden uit de traditionele en alternatieve geneeskunde zullen de vernietiging van kraakbeenweefsel helpen voorkomen en de normale motorische functie behouden. De behandeling moet onmiddellijk beginnen - alleen in dit geval geven reumatologen een gunstige prognose.

Wat is gonartrose?

Een niet-inflammatoire, degeneratieve ziekte die het grootste gewricht – de knie – aantast, wordt gonartrose genoemd. Een nogal ongebruikelijke medische definitie heeft een eenvoudiger 'volks'-concept: 'zoutafzetting'. Hoewel het klinische beeld van gewrichtsgonartrose weinig gemeen heeft met een teveel aan verkalkte zouten in het kniegewricht. Ze hebben geen enkel effect op de pathologie en zijn een nevenmanifestatie van een verminderd metabolisme.

De ontwikkeling van gonartrose van het kniegewricht wordt vergemakkelijkt door negatieve processen in het hyaliene kraakbeen, voornamelijk een slechte bloedcirculatie in kleine botvaten. Het gebrek aan voedingsstoffen en zuurstof dat door de lymfestroom wordt vervoerd, leidt tot vernietiging van de buitenste kraakbeenlaag van de knie.

In de beginfase is de ziekte uiterst moeilijk te herkennen. Vervorming van het gewricht vindt langzaam plaats totdat het glasachtige hyaliene kraakbeen bij het proces wordt betrokken. De anatomische structuur van het ligament verandert. Er ontstaat bewolking, de stof wordt dikker, dunner en scheurt in alle richtingen. Het resultaat van de pathologie kan de volledige verdwijning van kraakbeen zijn, wat leidt tot nieuwe gezwellen op het botweefsel en een onomkeerbare kromming van de knie.

Classificaties van de ziekte

De Internationale Classificatie van Ziekten verdeelt gonartrose in zeven subcategorieën:

1. Primaire gonartrose is bilateraal. De diagnose wordt meestal gesteld bij vrouwen van 70 tot 74 jaar en mannen van 60 tot 64 jaar. Dit plaatst de ziekte in de categorie ‘ouder’.
2. Andere primaire gonartrose. Pathologie van één kniegewricht, als gevolg van natuurlijke slijtage of als gevolg van andere ziekten.
3. Posttraumatische gonartrose is bilateraal. Mensen uit verschillende leeftijdsgroepen met ernstig beenletsel zijn vatbaar.
4. Andere posttraumatische gonartrose. Eenzijdig, als gevolg van verwondingen en kneuzingen van de ledematen.
5. Andere secundaire gonartroses zijn bilateraal. Ze zijn het gevolg van oude, nog niet volledig genezen blauwe plekken, breuken of ontwrichtingen. Meestal wordt de diagnose gesteld bij atleten die zware lasten op beide benen hebben - voetballers, atleten, kunstschaatsers.
6. Andere secundaire gonarthroses. Eenzijdige ontwikkeling van pathologie geassocieerd met het beroep. Bijvoorbeeld mijnwerkers, metallurgen, vissers.
7. Gonartrose, niet gespecificeerd. Gediagnosticeerd wanneer de etiologie van de ziekte niet duidelijk is, na uitsluiting van leeftijd, beroepsmatige en genetische aanleg.

Volgens medische statistieken lijden meer dan 10 miljoen mensen in verschillende leeftijdscategorieën aan een of ander type gonartrose. Jaarlijks overlijden ongeveer drieduizend mensen met een vastgestelde diagnose.

Redenen

Artrose van het kniegewricht ontstaat als gevolg van een verminderde stofwisseling in het kniegewricht, wat leidt tot verlies van zachtheid en elasticiteit van het kraakbeen.

Destructieve processen worden veroorzaakt door verschillende redenen:

• Ziekten van de schildklier die de hormonale niveaus verstoren;
• Verminderde doorgankelijkheid van bloedvaten in het kniegewricht;
• Genetische conditionering;
• Natuurlijke veroudering;
• Knieblessures uit het verleden of heden van verschillende oorsprong;
• Obesitas (meer dan 20% van normaal), waarbij ernstige druk wordt uitgeoefend op het kniegewricht;
• Inflammatoire gewrichtsziekten (polyartritis, etterende artrose);
• Auto-immuunziekten (reumatoïde artritis);
• Specifieke infectieuze pathologieën (syfilis, tuberculose, encefalitis);
• Leven in ecologisch ongunstige gebieden, slechte kwaliteit van voedsel en water.

Reumatologen identificeren ook verschillende aanvullende redenen die leiden tot de ontwikkeling van gonartrose. Dysplasie bij pasgeborenen. Bij deze diagnose verslijt het gewricht sneller. Veranderingen in de structuur van collageen leiden tot verstoringen in het eiwit dat in bindweefsel wordt aangetroffen.

Symptomen afhankelijk van de mate van gonartrose

Het diagnosticeren van het beginstadium van knieartrose is moeilijk. Alleen een beschrijving van de symptomen door de patiënten zelf en externe onderzoeken door reumatologen maken het mogelijk een ziektebeeld op te stellen, dat verschilt per graad van progressie van gonartrose:

• Ik graad van gonartrose. Zeurende pijn in de knie, een gevoel van enige stijfheid, gedeeltelijk verlies van gevoeligheid, moeite met het buigen van het been, vooral na langdurige immobiliteit, het onvermogen om gedurende lange tijd te lopen of rennen, het optreden van lichte zwelling. In de regel verdwijnen de symptomen na rust of het nemen van eenvoudige anesthetica.
• II graad van gonartrose. In dit stadium is het al mogelijk om de pathologie te bepalen met behulp van röntgenonderzoek. De pijn wordt sterker en treedt op na elke fysieke activiteit. Ongemak kan nog steeds worden verlicht door rust. In de ochtend wordt het moeilijker om uw benen te strekken; het duurt enige tijd om de motorische functie te herstellen. Het ongemak wordt aangevuld door frequente krampen in de kuit, vooral 's nachts. Tijdens het rijden is een knarsend geluid hoorbaar. Zwelling van het kniegewricht is uitgesproken. Er verschijnen zichtbare tekenen van vervorming van de ledematen.
• III graad van gonartrose. Onomkeerbare veranderingen treden op in het kniegewricht. Een röntgenfoto kan afwijkingen van kraakbeenweefsel nauwkeurig identificeren. De pijn in de knie wordt constant en acuut. Het been stopt met buigen bij de knie. De patiënt kan niet lopen zonder stok of krukken. De zwelling is aanzienlijk. De anatomische vorm van de knie wordt gladder en krijgt een solide uitstraling. Primaire kromming van de wervelkolom treedt op.

Diagnose

Om de juiste diagnose te stellen wordt gebruik gemaakt van een combinatie van klinische manifestaties van knieartrose en klachten van patiënten. Om de oorzaken van de ziekte op te helderen of uit te sluiten, wordt op verschillende manieren onderzoek gedaan.

Standaarddiagnostiek verloopt volgens het volgende schema:

• Het samenstellen van een medische geschiedenis. Geschiedenis van bijkomende ziekten, genetische aanleg, eerdere verwondingen en chirurgische ingrepen, professionele activiteiten, enz.
• Externe beoordeling van misvormingen van het bewegingsapparaat. Gangwerk, houding, toestand van het kniegewricht, kromming van de benen.
• Algemene inspectie. Palpatie van het onderbeen, de dij, het beschadigde gewricht, waardoor de lokalisatie van de ziekte wordt vastgesteld.
• Laboratoriumtests. Een algemene bloedtest levert bewijs voor de afwezigheid van een ontstekingsproces. Als het proces aanwezig is tegen de achtergrond van andere ziekten, zal een verhoogde bezinkingssnelheid van erytrocyten in het bloed worden gedetecteerd. Het gehalte aan eiwit, globuline en fibrinogeen zal afwijken van de normatieve waarden. De biochemische samenstelling blijft binnen de standaardgrenzen. Als de progressie van de pathologie zich in de laatste fase bevindt, wordt een biopsie van de synoviale vloeistof van het kniegewricht uitgevoerd.
• Instrumenteel onderzoek. Een röntgenfoto is de belangrijkste en meest gebruikelijke diagnosemethode voor vermoedelijke gonartrose. In de regel kan een reumatoloog gemakkelijk veranderingen in de structuur van botweefsel bepalen op basis van een beeld dat zich al aan het begin van stadium 2 van de ziekte bevindt. De aanwezigheid van nevenziekten en de oorzaken van hun optreden worden gediagnosticeerd met behulp van modernere en nauwkeurigere apparatuur: MRI, CT, echografie, osteostincigrafie, thermografie.

Behandeling van gonartrose

Zoals alle gewrichtsziekten vereist gonartrose een systemische behandeling, die bij voorkeur wordt gestart wanneer de eerste symptomen optreden. In dit geval wordt de prognose van de therapie gunstig en garandeert deze een terugkeer naar een normale levensstijl in vrij korte tijd.

Een complexe behandeling is gericht op het verlichten van de belangrijkste tekenen van de ziekte:

• Ongemak, pijn en spiertonus;
• Verbetering van de motorische functie van het kniegewricht;
• Het stoppen van het proces van vernietiging van kraakbeenweefsel;
• Versterking van bindspieren;
• Herstel van de normale bloedcirculatie in het kniegewricht.

Geneesmiddelen

Ontstekingsremmende medicijnen

Ze helpen bij het omgaan met pijn en verlichten zwelling veroorzaakt door ontsteking van spierweefsel.

Chondroprotectors

Regeneratie en herstel van kraakbeenweefsel is onmogelijk zonder medicijnen uit de chondroprotectorgroep. Ze vormen het belangrijkste onderdeel van conservatieve behandeling.

Vaatverwijders

Gebruikt om de doorgankelijkheid van intra-articulaire bloedvaten te verbeteren.

Hormonale medicijnen

Verminder de productie van het hormoon cortison om de ontwikkeling van ontstekingsprocessen te voorkomen.

Hyaluronzuur injecties

Wordt gebruikt om intra-articulair synoviaal vocht te herstellen. Hierdoor wordt de wrijving tussen de gewrichtsdelen verminderd, wordt de motorfunctie genormaliseerd en wordt de elasticiteit van het kraakbeenweefsel hersteld.

Anti-enzymmiddelen

Ze remmen de activiteit van trypsine, waardoor verdere vernietiging van het gewricht wordt voorkomen. Aangesteld in een complex.

Fysiotherapie

Fysiologische behandelmethoden worden al tientallen jaren met succes toegepast bij de behandeling van artrose van het kniegewricht. Dit kan als aparte therapievorm zijn, ter preventie of tijdens de revalidatieperiode. Dat geldt ook voor een geïntegreerde aanpak van de ziekte.

Meestal schrijft een reumatoloog de volgende soorten procedures voor:

• Elektroforese met pijnstillers;
• Echografie behandeling;
• Magnetotherapie;
• Laserblootstelling;
• Paraffine toepassingen;
• Moddertherapie;
• Therapeutische lichamelijke opvoeding (fysiotherapie);
• Manuele therapie, massage met geneeskrachtige zalven.

Chirurgie en protheses

Als gonartrose zich in een vergevorderd stadium bevindt, worden het kniegewricht en het kraakbeenweefsel vernietigd, zonder een operatie is het onmogelijk. Anders blijft de persoon levenslang gehandicapt.

De moderne geneeskunde biedt verschillende manieren om het probleem op te lossen:

• Artrodese. Volledige verwijdering van het aangetaste weefsel en het kniegewricht. Het lichaam is bevrijd van de bron van de ziekte, maar de motorische functie van de ledematen is volledig verloren. Het wordt uiterst zelden gebruikt als de patiënt aanvullende gewrichtsaandoeningen heeft.
• Artroscopie. Het vernietigde hyaliene kraakbeen wordt verwijderd. De operatie is weinig traumatisch en kent een korte herstelperiode. Geïndiceerd voor patiënten bij wie de voortgang het kniegewricht zelf niet heeft beïnvloed.
• Periarticulaire osteomie. Een complexe operatie, waarvan de essentie het vijlen van misvormde botten en gezwellen is, en ze vervolgens samenvoegt tot de noodzakelijke anatomische structuur.
• Endoprothesen. Het volledig verwoeste kniegewricht wordt verwijderd en er wordt een titaniumprothese voor in de plaats geplaatst. Een effectieve methode waarmee u gonartrose voor altijd kunt vergeten. Vereist een zorgvuldige voorbereiding en een lange revalidatie.

Traditionele geneeskunde

Het gebruik van volksrecepten in combinatie met een conservatieve behandeling kan externe symptomen (pijn, zwelling) verlichten. Recepten op basis van laurierblaadjes, kliswortel, sint-janskruid, mout en hooi hebben zich goed bewezen. Ze worden gebruikt om zalven, crèmes, tincturen en afkooksels te maken.

De vermelde planten hebben ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen. Vereist regelmatig en langdurig gebruik om zichtbare resultaten te bereiken.

Zalven en kompressen gemaakt van honing, met toevoeging van alcohol of appelazijn, verlichten de zwelling goed en hebben een verzachtend effect op de aangetaste weefsels.

Er wordt een voedzaam mengsel gemaakt van citroen en knoflook, dat oraal wordt ingenomen, één theelepel per keer, na het ontbijt en het avondeten. Dit recept heeft een algemeen versterkend effect op het lichaam, verhoogt de doorlaatbaarheid van de bloedvaten en voedt de gewrichten met nuttige micro-elementen.

Er moet aan worden herinnerd dat thuisbehandelingsmethoden het grootste probleem niet verlichten: pathologische vernietiging van het kniegewricht.

Dieet

Dieet is een integraal onderdeel van een complexe behandeling. Door uw dieet aan te passen, kunt u niet alleen uw gewicht onder controle houden, maar uw botten en gewrichten ook voorzien van de nodige vitamines.

Voor een patiënt met de diagnose gonartrose is het volgende gecontra-indiceerd:

• Gefrituurd, pittig, zout, gebeitst voedsel;
• Vette bouillons;
• Botergebak;
• Vruchten met een hoog gehalte aan zure enzymen;
• Alcoholische dranken.

Het menu moet worden aangevuld met rauwe groenten, fruit en kruiden, magere gefermenteerde melkproducten, bottenbouillon en gerechten die gelatine bevatten (gelei, gelei).

Aanvullende methoden

Om gonartrose te behandelen, is het noodzakelijk om een regelmatige behandeling in een sanatoriumresort te ondergaan, minstens één keer per jaar, en zo vaak mogelijk. Hydrotherapie, moddertherapie en manuele therapieprocedures kunnen de ziekte lange tijd in stand houden en gewrichtsvernietiging voorkomen.

Het zal de rest van je leven duren om je pijnlijke knie stabiel te houden. Maar dit kan behoorlijk gunstig zijn voor het lichaam als geheel. Uw dieet herzien, slechte gewoonten elimineren, sporten, resorts bezoeken - de kwaliteit van leven kan aanzienlijk verbeteren.

Er moet aan worden herinnerd dat zelfmedicatie, het negeren van primaire symptomen en ondraaglijke belasting van een pijnlijk kniegewricht, een gezond persoon zeer snel in een hulpeloze gehandicapte persoon kan veranderen.